خانه » مشاهیر خاندان » نخبگان » پزشکان » دکتر سید اصغر میر محمد صادقی

دکتر سید اصغر میر محمد صادقی

مرور زندگانی مرحوم سید اصغر میر محمد صادقی به قلم دخترشان گیتی‌ میر محمد صادقی
 ایشان در مرداد ماه ۱۳۱۴ در محله خلجا خیابان طالقانیِ اصفهان  به دنیا آمدند.
پدرشان سید عبد الرزاق، مردی بسیار کوشا، پر تلاش و زخم دیده روزگار بود.‌ وقتی دیگر فرزندان سید عبد الرزاق، یعنی مصطفی، ۲ سال و ناهید ۵ سال داشت؛ همسرشان را از دست دادند. این در حالی بود که مادرم تازه عروس و ۱۵ ساله بودند و همواره از مردانگی و سخت کوشی، صبوری و مدیریت استثنایی پدربزرگم یاد می کنند. سید عبدالرزاق علاوه براینکه در کارخانه ناهید مشغول به کار بودند، مجبور بودند همزمان امور منزل را مدیریت کنند. مادرم همیشه از بچگی تا حال گفته اند و می گویند که ایشان مرد بزرگی بودند. علی رغم از دست دادن همسرشان در جوانی، روحیه بسیار خوبی داشتند.ایشان همیشه مهربان، گشاده رو، جدی و کوشا بودند.‌


 پدرم سید اصغر میرمحمدصادقی در ۲۵ سالگی در سال چهارم دکترای دانشگاه اصفهان با مادر ۱۴ ساله ام (دختر پسرعمه شان) ازدواج کردند. در زمان دانشجویی خود، در راستای اداره امور زندگی، برای تدریس تا ۹۰ کیلومتری اصفهان با دوچرخه می‌رفتند و برمی‌گشتند.‌
پدر سخت کوش من، بسیار مهربان، جدی و هدفمند بودند. پس از فارغ التحصیلی از پزشکی دانشگاه اصفهان به مناطق غربی کشور رفتند. من و برادرم “مهران” که یک‌ونیم سال از من کوچکتر است، در اصفهان به دنیا آمدیم. اما سیدرضا فرزند سوم خانواده، در قصر شیرین به دنیا آمد. پدرم ترجیح داده بودند به نقاط محروم بروند. اداره بهداشت، دو پیشنهاد ( اولی استان سیستان و بلوچستان و دومی استان کرمانشاهان در شهری به نام قصر شیرین) به پدر داده بودند، که پدرم دومی را انتخاب کردند.‌

برادر دوم من مهندس سیدرضامیرمحمدصادقی (رتبه دو رقمی کنکور ریاضی) که از دانشکده فنی دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده و در حال حاضر کارآفرین است ، در قصرشیرین به دنیا آمد. وقتی پدرم در امتحان ورودی تخصص کودکان با آقای دکترقریب ، در دانشگاه تهران قبول شدند، من و مهران و رضا به ترتیب ۵ و ۳ونیم و ۲ ساله بودیم که ایشان تخصص خود را در تهران شروع کردند.
ایشان مسئولیت خانواده و گذراندن دوره تخصص اطفال را همزمان عهده دار بودند.‌ پس از اتمام دوره تخصص در وزارت بهداشت در بیمارستان شهید شریعت رضوی تهران مشغول به کار شدند. البته صبح ها بیمارستان بودند و عصرها مطب و بعد از مطب هم درمانگاهی در منطقه ۲۰ تهران (به قول خودشان، برای *مردم* طبابت می کردند. ما صبح که بیدار می شدیم رفته بودند و وقتی شب حدود ساعت ۱۱ونیم از درمانگاه برمی گشتند ما خواب بودیم.‌
ادامه در حال تکمیل…

با تشکر از خانم دکتر گیتی میرمحمدصادقی به خاطر ارسال این مطلب.

نظر خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.